AULULARIA DE PLAUTO PDF

Historical context[ edit ] The historical context within which Plautus wrote can be seen, to some extent, in his comments on contemporary events and persons. Plautus was a popular comedic playwright while Roman theatre was still in its infancy and still largely undeveloped. At the same time, the Roman Republic was expanding in power and influence. Any character in his plays could be compared to a god. Whether to honour a character or to mock him, these references were demeaning to the gods. These references to the gods include a character comparing a mortal woman to a god, or saying he would rather be loved by a woman than by the gods.

Author:Gardataur Kajizragore
Country:Nigeria
Language:English (Spanish)
Genre:Medical
Published (Last):19 August 2016
Pages:244
PDF File Size:15.71 Mb
ePub File Size:1.3 Mb
ISBN:472-8-89302-169-3
Downloads:67400
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Kitilar



Senex avarus vix sibi credens Euclio domi suae defossam multis cum opibus aulam invenit, rursumque penitus conditam exanguis amens servat.

Aulam repertam auri plenam Euclio Vi summa servat, miseris adfectus modis. Lyconides istius vitiat filiam. Volt hanc Megadorus indotatam ducere, Lubensque ut faciat dat coquos cum obsonio. Auro formidat Euclio, abstrudit foris. Re omni inspecta compressoris servolus Id surpit. Ab eo donatur auro, uxore et filio. Vt misera sis atque ut te dignam mala malam aetatem exigas.

Nam qua me nunc causa extrusisti ex aedibus? Tibi ego rationem reddam, stimulorum seges? At ut scelesta sola secum murmurat. Noenum mecastor quid ego ero dicam meo malae rei evenisse quamve insaniam, queo comminisci; ita me miseram ad hunc modum decies die uno saepe extrudit aedibus.

Nunc defaecato demum animo egredior domo, postquam perspexi salva esse intus omnia. Pol ea ipsa credo ne intro mittatur cavet, nam ad aedis nostras numquam adit, quamquam prope est. Tace atque abi intro. Taceo atque abeo. Occlude sis fores ambobus pessulis. Vbi ea est? Tune ais? Si negas, nego. Decet te equidem vera proloqui; nam optuma nulla potest eligi: alia alia peior, frater, est.

Da mihi operam amabo. Tuast, utere atque impera, si quid vis. Id quod in rem tuam optumum esse arbitror, ted id monitum advento. Soror, more tuo facis. Factum volo. Quid est id, soror? Ei occidi. Quid ita? Quia mihi misero cerebrum excutiunt tua dicta, soror: lapides loqueris. Heia, hoc face quod te iubet soror. Si lubeat, faciam. In rem hoc tuam est. Vt quidem emoriar prius quam ducam. Cum maxima possum tibi, frater, dare dote; sed est grandior natu: media est mulieris aetas.

Num non vis me interrogare te? Immo, si quid vis, roga. Post mediam aetatem qui media ducit uxorem domum, si eam senex anum praegnatem fortuito fecerit, quid dubitas, quin sit paratum nomen puero Postumus? Dic mihi, quaeso, quis ea est, quam vis ducere uxorem? Novi, hominem haud malum mecastor. Eius cupio filiam virginem mihi desponderi. Di bene vortant. Idem ego spero. Quid me? Et tu, frater. Ego conveniam Euclionem, si domi est. Salvos atque fortunatus, Euclio, semper sies. Di te ament, Megadore.

Quid tu? Non temerarium est, ubi dives blande appellat pauperem. Ain tu te valere? Pol ego haud perbene a pecunia. Pol si est animus aequos tibi, sat habes qui bene vitam colas. Anus hercle huic indicium fecit de auro, perspicue palam est, cui ego iam linguam praecidam atque oculos effodiam domi. Quid tu solus tecum loquere? Meam pauperiem conqueror. Tace, bonum habe animum, Euclio. Nunc petit, cum pollicetur; inhiat aurum ut devoret.

Da mi operam parumper. Quo abis? Iam ad te revortar: nunc est quod visam domum. Di me servant, salva res est. Habeo gratiam. Dum quidem ne quid perconteris quod non lubeat proloqui. Dic mihi, quali me arbitrare genere prognatum? Quid fide? Quid factis? Neque malis neque improbis. Aetatem meam scis? Scio esse grandem, item ut pecuniam. Aurum huic olet. Quoniam tu me et ego te qualis sis scio, quae res recte vortat mihique tibique tuaeque filiae, filiam tuam mi uxorem posco.

Neque edepol ego te derisum venio neque derideo, neque dignum arbitror. Cur igitur poscis meam gnatam tibi? Vt propter me tibi sit melius mihique propter te et tuos.

Quam ad probos propinquitate proxime te adiunxeris, tam optumum est. At nihil est dotis quod dem. Ne duas. Eo dico, ne me thensauros repperisse censeas.

Novi, ne doceas. Quid tibi est? Quid crepuit quasi ferrum modo? Hic apud me hortum confodere iussi. Video hercle ego te me arbitrari, Euclio, hominem idoneum, quem senecta aetate ludos facias, haud merito meo. Neque edepol, Megadore, facio, neque, si cupiam, copia est.

Quid nunc? Sponden ergo? Di bene vertant. Ita di faxint. At scio quo vos soleatis pacto perplexarier: pactum non pactum est, non pactum pactum est, quod vobis lubet. Nulla controversia mihi tecum erit. Immo edepol optuma. Ibo igitur, parabo. Heus, Pythodice, sequere propere me ad macellum strenue. Illic hinc abiit. Tace atque abi.

Quid ego nunc agam? Atque ego istuc, Anthrax, alio vorsum dixeram, non istuc quo tu insimulas. Cuius ducit filiam?

AUTO L1101-14 PDF

La comedia de la Olla (Aulularia) – Plauto (Resumen, análisis y reseña)

C foi unha disputa, sobre todo, polo dominio de Sicilia. Roma conquistou a Magna Grecia. Roma enviou tropas contra Filipo e o conflito non tivo maiores consecuencias. Mostellaria v. Emigrou a Roma onde traballou no teatro, quizais como actor.

EL MENSAJE DEL AGUA MASARU EMOTO PDF

Aulularia Plauto

.

DIGITALIZACE ZVUKU PDF

T. MACCIVS PLAVTVS

.

CVEK PULPOTOMY PDF

Resenhas - A Aululária

.

Related Articles